pèn
Saka Wiktionary, bausastra mardika
pèn
basa Jawa [sunting]
pèn
- (Wl) krama/ngoko waja lsp. lancip dianggo nulis sarana diclupake ing mangsi.
- Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "p%C3%A8n"
- Goleki kabeh halaman sing duwe judul "p%C3%A8n"
- Tembung sing terhubung karo "pèn"
sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939
