ujung

basa Jawa

ujung krama/ngoko

1. (Kw) pucuk (ing gêgaman), puncak;
2. pongol (dharatan kang nglojok ing sêgara);
3. ngabêkti sarana ngambung sarta nyêmbah dhêngkul;
4. (utawa ujungan) (kêrêngan) sabêt-sabêtan sarta tangkis-tangkisan nganggo pênjalin;

• Goleki kabeh halaman sing duwe tembung "ujung"
• Goleki kabeh halaman sing duwe judul "ujung"
• Tembung sing terhubung karo "ujung"

sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939