kancing

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

basa Jawa[besut]

kancing krama/ngoko

  1. sindik (slorokan lsp) kang dianggo pikukuh lawang (cêndhela lsp) supaya ora kêna diwêngakake;
  2. êngg pc bênik;
  3. (kancing cangkême) cangkême tumutup (marga sêmaput lsp);








Kata kunci/keywords: arti kancing, makna kancing, definisi kancing, tegese kancing, tegesipun kancing
Books-aj.svg aj ashton 01f.svg sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Untuk pencarian yang lebih lengkap, silakan gunakan Leksikon sastra.org