munjung-munjung

basa Jawa

munjung-munjung (ꦩꦸꦚ꧀ꦗꦸꦁꦩꦸꦚ꧀ꦗꦸꦁ) _[jv]

Definisi

1. krama/ngoko ak tetumpukan dhuwur.

Pengucapan:

• Konsonan: 6 (ꦩꦚꦗꦩꦚꦗ - m‧ny‧j‧m‧ny‧j)
• Wanda: 4
• Pemenggalan: mun‧jung‧mun‧jung
• Rima: -jung, -mun-jung (munjung-munjung)

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "munjung-munjung"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "munjung-munjung"
• Tembung sing terhubung karo "munjung-munjung"

Kata kunci/keywords: arti munjung-munjung, makna munjung-munjung, definisi munjung-munjung, tegese munjung-munjung, tegesipun munjung-munjung