bandar

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

basa Jawa[besut]

bandar

  1. (Prs) krama/ngoko ak kutha palabuhan;
  2. wong sing dadi pancêr (sing dimungsuh botoh liyane, tmr. main kêrtu, dhadhu lsp);








Kata kunci/keywords: arti bandar, makna bandar, definisi bandar, tegese bandar, tegesipun bandar
Books-aj.svg aj ashton 01f.svg Sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Teges-tegesé sing luwih genep bisa digolèki ing Leksikon sastra.org.