bingkil

basa Jawa

bingkil (ꦧꦶꦁꦏꦶꦭ꧀) _[jv]

Definisi

1. (Wl) krama/ngoko papan dianggo nyambut gawé (tukang besi, tukang pit lsp).

Pengucapan:

• Konsonan: 3 (ꦧꦏꦭ - b‧k‧l)
• Wanda: 2
• Pemenggalan: bing‧kil
• Rima: -kil, -bing-kil

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "bingkil"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "bingkil"
• Tembung sing terhubung karo "bingkil"

Kata kunci/keywords: arti bingkil, makna bingkil, definisi bingkil, tegese bingkil, tegesipun bingkil