buntung

basa Jawa

buntung (ꦧꦸꦤ꧀ꦠꦸꦁ) _[jv]

Definisi

1. krama/ngoko tugel sikilé utawa buntuté;

Pengucapan:

• Konsonan: 3 (ꦧꦤꦠ - b‧n‧t)
• Wanda: 2
• Pemenggalan: bun‧tung
• Rima: -tung, -bun-tung

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "buntung"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "buntung"
• Tembung sing terhubung karo "buntung"

Kata kunci/keywords: arti buntung, makna buntung, definisi buntung, tegese buntung, tegesipun buntung