kêlimput

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

basa Jawa[besut]

kêlimput (Kw)

  1. ilang saka pandêngan;
  2. kêsaput ing pêpêtêng, kêtutupan;
  3. ent kêtutupan ing hawa nêpsu lsp
Kacocogna karo
  • limput.








Kata kunci/keywords: arti kêlimput, makna kêlimput, definisi kêlimput, tegese kêlimput, tegesipun kêlimput
Books-aj.svg aj ashton 01f.svg Sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Teges-tegesé sing luwih genep bisa digolèki ing Leksikon sastra.org.