kanca

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Basa Jawa[besut]

Tembung aran[besut]

kanca

  1. rowang, mitra (tunggal panggawéan, sedya lsp);
  2. êngg warganing pangrèh désa;

Tembung andhahan[besut]

  • dikancani
  • kekancan
  • kinancan
  • ngancani

Tembung kriya[besut]

kanca

  1. kekancan


Books-aj.svg aj ashton 01f.svg Sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Teges-tegesé sing luwih genep bisa digolèki ing Leksikon sastra.org.