mancungan

basa Jawa

mancungan (ꦩꦚ꧀ꦕꦸꦔꦤ꧀) _[jv]

Definisi

1. engg adu mancung: padoning iket gathuk ing bathuk (caraning iket-iketan).

Pengucapan:

• Konsonan: 5 (ꦩꦚꦕꦔꦤ - m‧ny‧c‧ng‧n)
• Wanda: 3
• Pemenggalan: man‧cu‧ngan
• Rima: -ngan, -cu-ngan, -man-cu-ngan

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "mancungan"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "mancungan"
• Tembung sing terhubung karo "mancungan"

Kata kunci/keywords: arti mancungan, makna mancungan, definisi mancungan, tegese mancungan, tegesipun mancungan