njanggol

basa Jawa

njanggol (ꦚ꧀ꦗꦁꦒꦺꦴꦭ꧀) _[jv]

Definisi

1. lungguh (ngadeg) ora mingset-mingset (ngengentèni, ngadhang-adhang, ngrerungokaké wong rembugan);

Pengucapan:

• Konsonan: 4 (ꦚꦗꦒꦭ - ny‧j‧g‧l)
• Wanda: 2
• Pemenggalan: njang‧gol
• Rima: -gol, -njang-gol

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "njanggol"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "njanggol"
• Tembung sing terhubung karo "njanggol"

Kata kunci/keywords: arti njanggol, makna njanggol, definisi njanggol, tegese njanggol, tegesipun njanggol