pasucèn

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

pasucèn

basa Jawa[besut]

pasucèn

  1. (pasucian êngg) krama/ngoko papan dianggo sêsuci (wulu).








Kata kunci/keywords: arti pasucèn, makna pasucèn, definisi pasucèn, tegese pasucèn, tegesipun pasucèn
Books-aj.svg aj ashton 01f.svg Sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Teges-tegesé sing luwih genep bisa digolèki ing Leksikon sastra.org.