pinggir

Saka Wiktionary, bausastra mardika
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

pinggir

basa Jawa[besut]

pinggir

  1. dilakokake lsp. mênyang ing pinggir;;
Kacocogna karo minggir, paminggir.








Kata kunci/keywords: arti pinggir, makna pinggir, definisi pinggir, tegese pinggir, tegesipun pinggir
Books-aj.svg aj ashton 01f.svg Sapérangan utawa kabèh teges sing kaamot ana ing kaca iki dijupuk saka Bausastra Jawa, Poerwadarminta, 1939. Teges-tegesé sing luwih genep bisa digolèki ing Leksikon sastra.org.