ranggon

basa Jawa

ranggon (ꦫꦁꦒꦺꦴꦤ꧀) _[jv]

Definisi

1. krama/ngoko saèm gubug cagaké dhuwur (kaya panggungan) kanggo njaga kéwan utawa kanggo palérénan ing alas;

Pengucapan:

• Konsonan: 3 (ꦫꦒꦤ - r‧g‧n)
• Wanda: 2
• Pemenggalan: rang‧gon
• Rima: -gon, -rang-gon

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "ranggon"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "ranggon"
• Tembung sing terhubung karo "ranggon"

Kata kunci/keywords: arti ranggon, makna ranggon, definisi ranggon, tegese ranggon, tegesipun ranggon