karèn-karèn

basa Jawa

karèn-karèn (ꦏꦫꦺꦤ꧀ꦏꦫꦺꦤ꧀) _[jv]

Definisi

1. kang kari dhéwé, pungkasané;

Kacocogna karo

• kari.

Pengucapan:

• Konsonan: 6 (ꦏꦫꦤꦏꦫꦤ - k‧r‧n‧k‧r‧n)
• Wanda: 4
• Pemenggalan: ka‧rè‧n‧ka‧rèn
• Rima: -rèn, -ka-rèn

Delengen uga

• Golèki kabèh kaca sing duwé tembung "karèn-karèn"
• Golèki kabèh kaca sing duwé sesirah "karèn-karèn"
• Tembung sing terhubung karo "karèn-karèn"

Kata kunci/keywords: arti karèn-karèn, makna karèn-karèn, definisi karèn-karèn, tegese karèn-karèn, tegesipun karèn-karèn